که مرا را یاداور صحنه های

 بی حرمتی ست

 تو را  می جویم

 به کراهت یاد می کنم

 از آنچه که تقدیر بود و

 سرزنش ها

 برای زنی همچون من

 کرور کرور

 عشوه و ناز

 نصیب ِ دختر همسایه شد

 گونه های من

 اما تری ِشان را

 مدیون ِ توست

 زیبایی قصه

 به نرسیدن کلاغ است و

 سر رسیدن َش

 بخند

 که برای گریستن دیر است

 ...